Doświadczony samorządowiec i głos rozsądku
To człowiek, który poświęcił życie służbie publicznej. Jego dorobek budzi szacunek: przez 28 lat piastował urząd burmistrza Świecia, a obecnie, mimo przejścia na emeryturę, wciąż pozostaje aktywny jako radny województwa kujawsko-pomorskiego.
Lata pracy z ludźmi nauczyły go odpowiedzialności za słowa i czyny. Dziś wykorzystuje swój autorytet nie tylko w sprawach regionu, ale także, by dzielić się osobistym doświadczeniem zdrowotnym i przestrzegać innych przed błędami, które sam popełnił.
„Jestem radnym już drugą kadencję, więc będę tę funkcję pełnił do siedemdziesiątego dziewiątego roku życia, bo to jest pięcioletnia kadencja. Moja aktywność w tym zakresie wymaga stałego kontaktu, więc chociażby z tego powodu muszę słyszeć. Na samym początku, gdy nie miałem aparatów słuchowych, a nagłośnienia u nas nie było specjalnie dobre, nie wszystko słyszałem, ale to się teraz zdecydowanie zmieniło.”
„Zgodne z PESEL-em” - pułapka myślenia
Mimo że pierwsze objawy niedosłuchu zauważył u siebie już lata temu, przyjął postawę, którą wybiera wielu mężczyzn: zbagatelizował problem. Tłumaczył sobie, że gorszy słuch to naturalna kolej rzeczy związana z wiekiem. Dziś wie, że było to błędne założenie, które niepotrzebnie opóźniło powrót do komfortu życia.
„Z tym doświadczeniem, jakie teraz mam, zrobiłbym to dużo wcześniej, a nie dopiero po chorobie, która mnie dotknęła ponad rok temu. Bo jestem przekonany, że ubytek miałem już wcześniej i powinienem był się nim wcześniej zająć. No ale stało się tak, jak się stało, i mleko się wylało - tego czasu się już nie cofnie. To na pewno był mój błąd, bo byłem przekonany, że ubytek był po prostu zgodny z PESEL-em, a tak nie było.”
Jego wyznanie to cenna lekcja pokory - przyznanie się do błędu przez osobę publiczną ma ogromną siłę oddziaływania i może zmotywować innych do działania.
Ważna rada: nie ignoruj sygnałów otoczenia
Dziś, bogatszy o własne doświadczenia, ma konkretną radę dla wszystkich, którzy wciąż się wahają. Zwraca uwagę na mechanizm obronny, polegający na obwinianiu otoczenia (np. „inni mówią niewyraźnie”). Podkreśla, że kluczem jest szczerość wobec samego siebie i słuchanie uwag bliskich.
„I tu jest rada dla osób, które myślą, że dużo osób ma podobnie, że inni mówią niewyraźnie - jeżeli zauważymy symptomy, że albo dopytujemy, co ktoś powiedział, albo ktoś nam mówi bez ogródek »jesteś głuchy«, to należy skierować się na badanie słuchu i podjąć właściwą decyzję co do przyszłości”.
To prosty apel: badanie słuchu nic nie kosztuje, a zwlekanie z decyzją o aparatach to stracony czas, którego - jak słusznie zauważa nasz bohater - nie da się cofnąć.
